Πίστη και Επιστήμη-Σχέσεις των φύλων-Ευθανασία...Πραγματοποιήθηκε η Επιμορφωτική ημερίδα των θεολόγων του Νομού Καστοριάς.Σεπτέμβρης 2012

Ζητήματα Διδακτικής της Θρησκευτικής Αγωγής....

  ....ήταν το θέμα ημερίδας θεολόγων που οργανώθηκε από το Σχολικό Σύμβουλο Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας Αργυρόπουλο Ανδρέα,  την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου, στη Βιβλιοθήκη του 2^ου ΓΕΛ Καστοριάς. Τα θέματα που συζητήθηκαν βασίστηκαν πάνω σε Διδακτικές Ενότητες των τάξεων του Λυκείου, τις οποίες παρουσίασαν καθηγητές και καθηγήτριες  θεολόγοι του Νομού Καστοριάς. Ο βασικός άξονας πάνω στον οποίο κινήθηκαν ήταν ο τρόπος διδασκαλίας των μαθημάτων, οι πιθανοί προβληματισμοί των μαθητών που προκύπτουν μέσα από τη διδακτική διαδικασία και ο τρόπος αντιμετώπισης αυτών καθώς και ο τρόπος προσέγγισης κάποιων θεμάτων  που θεωρούνται από πολλούς «ταμπού».  

Η πρώτη εισήγηση έγινε από το Θεολόγο Σωκράτη Βασιόπουλο, ο οποίος ασχολήθηκε με το ζήτημα: « Θεός, Κόσμος και Άνθρωπος για την Πίστη και την Επιστήμη». Με εμπεριστατωμένο τρόπο ο ομιλητής παρουσίασε τις προτάσεις του για τρόπο διδασκαλίας του συγκεκριμένου ζητήματος, αναφερόμενος αρχικά στο θέμα της πίστης και πως την αντιλαμβάνονται οι μαθητές .Στη συνέχεια ανέπτυξε τον προβληματισμό του για τη  σχέση της με την Επιστήμη  και για το αν τελικά υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ τους ή αλληλοσυμπλήρωση. 

Δεύτερη ομιλήτρια ήταν η Θεολόγος Ελευθερία Σιαμαντούρα που ανέπτυξε με σαφήνεια το θέμα «Σχέσεις δύο φύλων, μάθημα ταμπού για τον καθηγητή ή τον μαθητή;», ένα θέμα με πολλές ιδιαιτερότητες .Η ομιλήτρια αρχικά αναφέρθηκε στο πως αντιμετωπίζουν οι νέοι άνθρωποι το συγκεκριμένο θέμα και στη συνέχεια τόνισε το σημαντικό ρόλο που έχουν οι θεολόγοι στο να κατανοήσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες ότι η Εκκλησία δεν επιδιώκει την κατάργηση του έρωτα αλλά την αφθαρτοποίησή του.

Η Θεολόγος Μπαστάκη Αθηνά, ήταν η τρίτη εισηγήτρια στην ημερίδα . Ανέπτυξε το θέμα «Διδάσκοντας την Ευθανασία στην Γ’ Λυκείου» .Στο πρώτο μέρος της εισήγησής της αναφέρθηκε στο πως αντιλαμβάνονται οι μαθητές μας στην εποχή  μας το θάνατο και το πως οι αντιλήψεις αυτές  τους εμποδίζουν να κατανοήσουν τις αντιρρήσεις της Εκκλησίας για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας.Στη συνέχεια  τόνισε ότι η ευθανασία αποτελεί ένα πολυδιάστατο και επίκαιρο θέμα που τείνει να λάβει διαστάσεις κοινωνικής απειλής, καθώς εγκυμονεί κινδύνους που είναι ακόμα άγνωστοι στο ευρύ κοινό.

Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε ουσιαστική συζήτηση, κατά την οποία οι θεολόγοι με τις παρεμβάσεις και τις ερωτήσεις που έκαναν, ανέδειξαν τους προβληματισμούς τους και το ενδιαφέρον τους για τα υπό εξέταση ζητήματα. Τέλος, ο σχολικός σύμβουλος κ. Αργυρόπουλος Ανδρέας, έκανε τον απολογισμό της ημερίδας και ανακοίνωσε τα συμπεράσματα που βγήκαν από αυτή.

Αξίζει να σημειωθεί  η παρουσία  στην ημερίδα όλων των θεολόγων των σχολικών μονάδων, γεγονός το οποίο δείχνει το ενδιαφέρον των συναδέλφων για ουσιαστική επιμόρφωση.

Ευχή όλων, λοιπόν, είναι να πραγματοποιηθεί, και πάλι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, συνάντηση των εκπαιδευτικών θεολόγων , με τη συνεργασία  του Σχολικού Συμβούλου, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για το ενδιαφέρον του και τη διάθεσή του για προσφορά.

Μαγδαληνή Βαφειάδου

Επιμορφωτική συνάντηση Θεολόγων Νομού Γρεβενών-Προσπεράσαμε τις χαραγμένες γραμμές.Απρίλιος 2012

Την Τετάρτη 4 Απριλίου, οι Θεολόγοι καθηγητές και καθηγήτριες του Νομού Γρεβενών, συναχθήκαμε  στο 2^οΓυμνάσιο της πόλης, ύστερα από πρόσκληση του Σχολικού Συμβούλου Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας, κ. Ανδρέα Αργυρόπουλου.

Την άλλη μέρα στο σχολείο μου με ρώτησαν «πως ήταν, πώς;»

 Είπα αυτό που είχα ως αίσθηση. Προσπεράσαμε τις χαραγμένες γραμμές, προγραμματισμούς και ενημερώσεις, και είδαμε ο ένας τον άλλο στο πρόσωπο. Αφουγκραστήκαμε τις εμπειρίες μας,  καταθέσαμε ένα μικρό κομμάτι από τα όσα ζούμε μέσα στις τάξεις και τα σχολειά μας. Βρήκαμε φάρους και λιμανάκια στη θεολογία του κυρίου Συμβούλου που ταξιδεύει μεσοπέλαγα, γίναμε συνεπιβάτες της εμπειρίας και της γνώσης του, μας έβαλε τη ρότα και άφησε να πιάσουμε λίγο το τιμόνι.

Το ταξίδι είναι στην αρχή κι άνεμος ούριος. Τον ευχαριστούμε και ελπίζουμε στην επόμενη συνάντηση.

                                                                                  

 Γκαργκάνα Σουλτάνα,Θεολόγος καθηγήτρια Γυμνασίου Δεσκάτης

Πραγματοποιήθηκαν οι ημερίδες των Θεολόγων σε Καστοριά-Φλώρινα.Μάρτης 2012

Την προηγούμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα τη Δευτέρα 12 και την Τρίτη 13 Μαρτίου 2012  πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία οι επιμορφωτικές συναντήσεις θεολόγων καθηγητών -τριών των Νομών Καστοριάς και Φλώρινας ,στη μεν Καστοριά στη Σχολική Βιβλιοθήκη του 2ου  ΓΕΛ  της πόλης, στη δε Φλώρινα στο αμφιθέατρο του 1ου ΓΕΛ Φλώρινας. Στις συναντήσεις πήρε μέρος ,όπως και στην Κοζάνη, το σύνολο σχεδόν των εκπαιδευτικών ,συμπεριλαμβανομένων και αυτών που υπηρετούν σε απομακρυσμένα σχολεία των νομών. 

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης οι συνάδελφοι ενημερώθηκαν από το Σχολικό Σύμβουλο της περιοχής Ανδρέα Αργυρόπουλο για ζητήματα, όπως οι απαλλαγές,τα Νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά,το μέλλον του μαθήματος στο Λύκειο κ.λ.π. Ακολούθησε συζήτηση στην οποία τονίστηκε από όλους μας η αναγκαιότητα αλλαγής του νομικού πλαισίου  στο ζήτημα των απαλλαγών και η δυνατότητα συμμετοχής των Θεολόγων στο Δεύτερο Επίπεδο Επιμόρφωσης στις Νέες Τεχνολογίες.Οι συνάδελφοι  εξέφρασαν  την αγωνία τους για την πορεία του μαθήματος των Θρησκευτικών και τόνισαν την ανάγκη διαρκούς ενημέρωσης για ζητήματα του κλάδου αλλά και συνεχούς επιμόρφωσής τους. Συμφωνήθηκε η πραγματοποίηση ημερίδων αλλά και σεμιναρίων που θα ξεκινήσουν σύντομα.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφερθούμε στη φιλοξενία της υπεύθυνης της Σχολικής Βιβλιοθήκης κ.Θεσσαλίας Τεριακή αλλά και του συναδέλφου μας π.Αμβροσίου

Η Θεολογία στα χιόνια...η αξέχαστη πρώτη επίσκεψη..

Η πρώτη μου επίσκεψη σε σχολείο στην Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας θα μου μείνει αξέχαστη.Έγινε στο Γυμνάσιο του Κρόκου και στο παράρτημα του σχολείου στη Άνω Κώμη ,στα τέλη του Γενάρη του 2012,χάρη στην επιμονή του Διευθυντή του

 σχολείου ,παλαιού φίλου και συμφοιτητή Παναγιώτη Βολάκη.

ΚΟΖΑΝΗ: Θεολογική συνάντηση συνεργασίας και ελπίδας.Μάρτιος 2012

Την προηγούμενη Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012 , πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων καθηγητών -τριών του Νομού Κοζάνης,στο αμφιθέατρο του 4ου Γυμνασίου της πόλης.

Στη συνάντηση πήρε μέρος το σύνολο των εκπαιδευτικών ,συμπεριλαμβανομένων και αυτών που υπηρετούν σε απομακρυσμένα σχολεία. Το γεγονός αυτό φανερώνει από την μια μεριά το ενδιαφέρον αλλά και την αγωνία των συναδέλφων για την πορεία του μαθήματος των Θρησκευτικών και από την άλλη τη διάθεση για διαρκή ενημέρωση και επιμόρφωση.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης οι συνάδελφοι ενημερώθηκαν για ζητήματα όπως οι απαλλαγές,τα Νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά,το μέλλον του μαθήματος στο Λύκειο κ.λ.π.

Ακολούθησε συζήτηση στην οποία τονίστηκε από όλους μας η αναγκαιότητα αλλαγής του νομικού πλαισίου  στο ζήτημα των απαλλαγών και η δυνατότητα συμμετοχής των Θεολόγων στο Δεύτερο Επίπεδο Επιμόρφωσης στις Νέες Τεχνολογίες.Στη συνέχεια κατατέθηκαν προτάσεις από τους συναδέλφους σχετικά με την οργάνωση και τον προγραμματισμό επιμορφωτικών δράσεων .(ημερίδων, σεμιναρίων κλπ)  

Πολλές ευχαριστίες στο 4ο Γυμνάσιο Κοζάνης για τη φιλοξενία .

(Φωτογραφίες:Παναγιώτης Βολάκης)

Ανδρέας Αργυρόπουλος:Χαιρετιστήρια επιστολή στους συναδέλφους Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας

Φλεβάρης 2012

          Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με την ευκαιρία της ανάληψης των καθηκόντων μου ως Σχολικού Συμβούλου των Θεολόγων στην Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας θέλω ολόψυχα να σας ευχηθώ καλή και ευλογημένη χρονιά.

Πολύ σύντομα θα πραγματοποιήσουμε τις πρώτες  παιδαγωγικές  μας συναντήσεις και  θα συντονίσουμε τις όποιες δράσεις για το επόμενο διάστημα. Πιστεύοντας ότι η θέση του Σχολικού Συμβούλου είναι στο πλευρό του μαχόμενου συναδέλφου, έχω σκοπό να επισκεφθώ το σύνολο των σχολείων και των πέντε νομών της αρμοδιότητάς μου. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι είμαι και διαχειριστής του ιστολογίου, «Η  Θεολογία μεσοπέλαγα»  http://e-theologia.blogspot.com/  από το οποίο μπορείτε καθημερινά να ενημερώνεστε για θέματα που αφορούν τον κλάδο μας.

Δημιουργώντας μεταξύ μας σχέσεις αγάπης, εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας και αλληλοσεβασμού μπορούμε να ωφεληθούμε όλοι και όλες μας, ούτως ώστε να προσφέρουμε ακόμη περισσότερα στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας και να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις και τις απαιτήσεις των καιρών.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Αντρέας Αργυρόπουλος

Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας

Γ.Δ.Καπετανάκης:Για τη "Θεολογία της απελευθέρωσης στο μάθημα των θρησκευτικών"

Ανδρέας Αργυρόπουλος (2011) H Θεολογία της απελευθέρωσης στο μάθημα των θρησκευτικών, Αθήνα: manifesto

Κριτική παρουσίαση: Γ.Δ.Καπετανάκης, Θεολόγος.

 

O A.A. εξέδωσε το πέμπτο κατά σειρά βιβλίο του, σε συνεργασία με το γνωστό στους θεολογικούς κύκλους περιοδικό για τον πολιτισμό και την πολιτική manifesto. Είναι η προσπάθειά του να ενδυναμώσει τους σύγχρονους θεολόγους της δημόσιας εκπαίδευσης στην πορεία του εκσυγχρονισμού του μαθήματος και της  εκλαΐκευσης των θεολογικών εννοιών του κοινοτισμού και της συμμετοχικότητας στο χριστιανισμό, όπως αυτά προτάθηκαν από το κίνημα του 20^ου αιώνα που ονομάστηκε Θεολογία της Απελευθέρωσης.

Η  Θεολογία της Απελευθέρωσης αποτέλεσε το εργαλείο αυτό προσδιορισμού των λαών της Λατινικής Αμερική στον αγώνα τους για αποδέσμευση τόσο από τα κράτη αποικιοκράτες όσο κι από την κεντρική εξουσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, σε μια περίοδο γύρω από τη Β΄ Βατικανή Σύνοδο εστιάζοντας κυρίως στην  έννοια της κοινότητας. Μία έννοια που θα μπορούσε να είναι εν ισχύ στις μέρες μας· που σημαίνει ότι θα έπρεπε να είναι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συμβατή με την ατομικότητα, τη μεγάλη κλίμακα και το σύνθετο χαρακτήρα των συγχρόνων κοινωνιών, προσδίδοντάς τους ασφαλώς διαφορετικό χαρακτήρα.

Πιστεύουμε ότι η έννοια της κοινότητας θα είχε και σήμερα αξία, όπως την προσέγγισε στο βιβλίο Κοινότητα και Κοινωνία  ο Γερμανός κοινωνιολόγος Φ. Τένις, (1856-1936·) έργο θεμελιωτικό για τον σύγχρονο κοινοτισμό, αφού σ' αυτό αντιδιαστέλλονται για πρώτη φορά η «κοινότητα» προς την «κοινωνία» με τον ιδιαίτερο τρόπο της κοινοτιστικής σκέψης. Μέχρι τότε χρησιμοποιούσαν τους δύο αυτούς όρους ως συνώνυμους, ή για να δηλώσουν απλές διαφορές μεγέθους, βαθμού συνοχής κ.ά.

Σε αντίθεση προς τις «ολιστικές» θεωρίες (Marcel  Mauss, Louis Dumont κ.ά.) ο Tönnies δεν βλέπει την κοινότητα σαν συλλογική οντότητα, σαν συλλογικό υποκείμενο αλλά θέτει στη βάση του θεωρητικού του οικοδομήματος τους ανθρώπους όπως αυτοί κατανοούνται στο πλαίσιο της νεωτερικής συνθήκης, ως ατομικές κατ’ αρχήν υπάρξεις. Αυτά τα άτομα, υποστηρίζει ο Tönnies, αυτοπροσδιορίζονται ανάλογα με το εσωτερικό κίνητρο, τον τύπο της θελήσεως που τα οδηγεί κατά περίπτωση να συγκροτούν δεσμούς με άλλους ανθρώπους. Έτσι «κοινότητα» και «κοινωνία» είναι στον Tönnies δυο διαφορετικοί τύποι κοινωνικότητας, δυο ιδεότυποι κοινωνικού δεσμού.

Ως «κοινότητα» καταδεικνύει κάθε δεσμό που πηγάζει από τη φυσική θέληση των ανθρώπων να είναι μαζί εξ αιτίας κάποιου πηγαίου συνδέσμου, ζωτικού για την ύπαρξή τους και ως «κοινωνία»  κάθε δεσμό που βασίζεται στη λογική θέληση για συνεργασία προς επίτευξη ενός κοινού στόχου που προκύπτει από υπολογισμό. Και στις δυο περιπτώσεις πρόκειται για σχέσεις ειρηνικής συνύπαρξης και αμοιβαίας αλληλεγγύης. Από τη διαπλοκή και τη σύμμειξη των δύο αυτών  ιδεοτύπων προκύπτουν όλες οι πραγματικές σχέσεις και δομές κοινωνικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης που συναντάμε στην ιστορία και στην καθημερινή ζωή. Ακολουθώντας έτσι μια διαδοχή, που ξεκινά από τις σχέσεις αίματος (πατέρας-υιός, σχέσεις αδελφών), περνά στη φυσική εγγύτητα (συνοικίες, χωριά) και φτάνει στη διανοητική-πνευματική εγγύτητα (έθνη, θρησκείες), βρίσκουμε διαφορετικές μορφές κοινότητας τόσο στη μικρή όσο και στη μεγάλη κλίμακα, σε τοπικό ή οικουμενικό επίπεδο, από τη στοιχειώδη σχέση δύο ανθρώπων ως τις πιο σύνθετες και πολύπλοκες υπερεθνικές δομές.

Με τον τρόπο αυτό ο Tönnies κατόρθωσε να μιλήσει για το κοινοτικό πνεύμα σ’ ένα πλαίσιο διαχρονικό, υιοθετώντας αλλά και εμπλουτίζοντας τη νεωτερική σκέψη.

  Προσπάθησε να πραγματώσει, πιστεύουμε, όλο το κίνημα της Θεολογίας της απελευθέρωσης τη θεωρία αυτή και να προσδιορίσει εξ αρχής τη σχέση της τοπικής κοινότητας με την κεντρική εκκλησιαστική και πολιτική εξουσία, πέρα από επιμέρους παραδόσεις και  χωρίς φορμαλιστικούς περιορισμούς όπως το μικρό μέγεθος ή η  χωρική εγγύτητα κλπ, αντιδιαστέλλοντας  τα στον ατομοκεντρισμό του νέο φιλελευθερισμού ή/και απολυταρχισμού, όπως τις εξέφραζαν οι εγκάθετες κυβερνήσεις και οι παρά εκκλησιαστικές οργανώσεις (πρβλ. χαρακτηριστικά την περίπτωση της Χιλής: Πινοσετ και Opus Deı).

Ο Α.Α. προσεγγίζει στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του τη διαχρονικότητα και αναγκαιότητα της θεολογίας της απελευθέρωσης ως εργαλείο επανευαγγελισμού της εκκλησίας μας αλλά και εκκλησιαστικοποίησης του απομαγευμένου σύγχρονου κόσμου μας. Η εκκλησία στο σύγχρονο κόσμο δε μπορεί να είναι μακριά από τους φτωχούς και τα μεγάλα λαϊκά στρώματα, αφού αυτά είναι  πια ο Λαός του Θεού κι οφείλει να τους αποκαθάρει από την άγνοια και την καταπίεση, ως άλλος Νιπτήρ. Η Εκκλησία, ως λαός του Θεού πρέπει να απαλλαχθεί από την κληρικοκρατία ως δείγμα ενότητας και ισότητας όλων των συμμετεχόντων. Ο Gustavo Guıtıerrez στη μελέτη του «Θεολογία από την αθέατη πλευρά της ιστορίας»  έγραφε: «Αυτήν την εποχή δίνεται ολοένα και σαφέστερα η εντύπωση σε πολλούς χριστιανούς ότι η εκκλησία, αν θέλει πραγματικά να είναι πιστή στον Θεό του Ιησού Χριστού, πρέπει να συνειδητοποιήσει για τον εαυτό της ότι ξεκινά από κάτω, από τους φτωχούς αυτού του κόσμου, από τις αξίες που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης, από τις υποτιμημένες φυλές, από τους περιθωριοποιημένους πολιτισμούς. Πρέπει να κατέλθει στον Άδη αυτού του κόσμου και να κοινωνήσει με τη δυστυχία, την αδικία, τους αγώνες και τις ελπίδες των κολασμένων της γης, γιατί σε αυτούς ανήκει η Βασιλεία των ουρανών…».  

Στη συνέχεια μας παρουσιάζει όλες τις εκδοτικές προσπάθειες στον ελλαδικό χώρο και το καταφέρνει πολύ καλά βασισμένος  και στην παλιότερη ενασχόλησή με τα τον κόσμο των εκδόσεων. Εδώ, θα πληροφορηθούμε για τις εκδόσεις των Καμάρα, Τόρρες, Ρομέρο και των άλλων θεωρητικών του κινήματος, κυρίως από κοσμικά/λαϊκά βιβλιοπωλεία, αφού οι ελλαδικοί εκκλησιαστικοί κύκλοι προσπάθησαν να αγνοήσουν όλη αυτή την αναγέννηση της θεολογίας στη δυτική διανόηση. Οι πανεπιστημιακοί μας δάσκαλοι Ν. Νησιώτης και Ι. Πέτρου ήταν οι φωτεινές εξαιρέσεις του φοβικού κλίματος που είχε δημιουργήσει η εγκάθετη επταετής δικτατορία και στην ελλαδική χριστιανική κοινότητα.

Όλο αυτό το φοβικό κλίμα περνά και στα σχολικά εγχειρίδια της θρησκευτικής αγωγής, θέμα που απασχολεί το συγγραφέα στο τρίτο κεφάλαιο του πονήματός του. Από αυτά του 1986 έως και τα του 2006, είκοσι χρόνια δηλαδή εκπαιδευτικού έργου, οι αναφορές είναι ελάχιστες στο συγκεκριμένο ανανεωτικό κίνημα κι ακόμα λιγότερες στις άλλες Θεολογίες της Απελευθέρωσης: τη Μαύρη, του Τρίτου Κόσμου και τη Φεμινιστική  αγνοώντας και την παιδαγωγική παρεμβατικότητα, στα θέματα της πολιτισμικής ανάπτυξης,  τουPaulo Freire. Τα Αναλυτικά Προγράμματα του 1983 προβλέπουν την παρουσίαση της και θα λέγαμε ότι είναι ένα θετικό πρώτο  βήμα. Οι αντίστοιχες διδακτικές ενότητες που δημιουργούνται από τους συγγραφείς των εγχειριδίων είναι το δεύτερο  βήμα για την κοινοποίηση των αρχών του κινήματος σε ευρύτερες κοινωνικές ομάδες και η έξοδός του από την αφάνεια που το είχαν καταδικάσει οι εκκλησιαστικοί κύκλοι. Έτσι, οι μαθητές του ελληνικού δημόσιου σχολείου γίνονται μέτοχοι της σύγχρονης  αυτής θεωρίας της εκκλησιαστικής κοινότητας αλλά και της δημοκρατικής δομής και λειτουργίας της ως μοχλός πραγμάτωσης της.

Το δεύτερο μέρος του βιβλίου είναι μια ανθολόγηση αποσπασμάτων των προαναφερθέντων κειμένων με κύριο στόχο του συγγραφέα τη χρήση τους στην εκπαιδευτική πράξη από το σύγχρονο θεολόγο ώστε ο μαθητής να αισθανθεί ότι η εκκλησία είναι πρωτίστως δική του υπόθεση κι όχι μια κλειστή κοινωνική ομάδα διατήρησης κοινωνικών προνομίων κι αναπαραγωγής στερεοτύπων. Ο κάθε νέος μπορεί να προσεγγίσει την εκκλησιαστική κοινότητα ισότιμα, και να προσπαθήσει να την κάνει και δική του υπόθεση κι όχι να είναι μια κληρικαλιστική θέσφατη δομή αποκλεισμών. Κι αυτό θα γίνει μέσα από ένα μάθημα που θα βασίζεται στις δημοκρατικές αρχές και στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών. Η θρησκευτική αγωγή οφείλει στον εαυτό της αρχικά και στους μαθητές στη συνέχεια, να υιοθετήσει σύγχρονα θεολογικά ρεύματα και να προσδιοριστεί ως πρωτοπόρα διανοητική πρακτική εάν θέλει να ξαναγίνει κέντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας κι όχι απλά ένα ακόμη μάθημα, ίσως κι επιλεγόμενο ή άχρηστο. Και η θεολογία της απελευθέρωσης μπορεί να προσφέρει τα εργαλεία προς αυτή την κατεύθυνση.

Να κλείσουμε την παρουσίαση του βιβλίου με ένα ενδεικτικό απόσπασμα (σελ50) του Γκουσταύο Γκουτιέρες: «η θεολογία της απελευθέρωσης είναι μια προσπάθεια να βρεθεί μια γλώσσα, με την οποία να μιλήσουμε για την Αγάπη του Θεού στους θεόφτωχους χριστιανούς αυτής της Ηπείρου…η εκκλησία δεν είναι καταφύγιο μακριά από την πόλη. Ακολουθεί τα βήματα εκείνου του Ιησού που έζησε, δούλεψε, αγωνίστηκε και πέθανε στο κέντρο της πόλης…χωρίς στράτευση στο πλευρό των φτωχών, δεν μπορεί να υπάρξει χριστιανική ζωή».

http://e-lithi.blogspot.com/2011/06/2011-h-manifesto.html

εφημερίδα  ΝΕΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ 15/06/2011